Në Shqipëri, ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë, njoftoi të hënën hapjen e Ankandit Ndërkombëtar për ndërtimin e një Parku energjetik fotovoltaik me një kapacitet prej 140 megawat. Parku do të shtrihet në kufirin mes Divjakës dhe Fierit në një sipërfaqe prej 198 hektarësh. Ministrja Belinda Balluku shpjegoi se bëhet fjalë për parkun më të madh në vend të prodhimit të energjisë nga dielli. Nga i gjithë prodhimi, kompania fituese do të mund të shesë në treg të lirë 70 megawat, ndërsa 70 megawat të tjera, që do të blihen nga Operatori i Shpërndarjes së Energjisë, për 15 vite, do të jenë me çmim të rregulluar. Praktikisht pjesë e ankandit është çmimi tavan prej çmimi prej 55 Euro për megawat. Pra fituesi i ankandit do të jetë ai që do të ofrojë për çmimin e rregulluar ofertën më të ulët.
Investimi i parashikuar është rreth 100 milion euro. Sipas ministres Balluku “procedura dhe zona e përzgjedhur siguron një investim, i cili i kthehet shpejt investitorit, por nga ana tjetër duke i garantuar shtetit shqiptar një prodhim vendas me çmime të ulëta deri në 70 megavat”. Sa i përket territorit, ministrja shpjegoi se është në një sipërfaqe të sheshtë dhe një ndër tre zonat që kanë intensitetin më të lartë të rrezeve të diellit. Ndërkohë që për procedurat, ato parashikojnë zgjidhjen paraprake të disa hallkave. Pjesë e dokumentacionit të ankandit është Leja mjedisore, Leja e zhvillimit të projektit, apo dhe kontrata që do të lidhet me OSSHE-në për çmimin e rregulluar.
Ankandi do të qëndrojë i hapur për 54 ditë dhe mbyllet më 16 Mars. Më pas, për një periudhë 21 ditore do të bëhet vlerësimi i dokumentacionit dhe më 6 prill do të hapen ofertat financiare dhe do të shpallet fituesi. Ndërsa për një periudhë një mujore, deri më 8 maj do të duhet të përmbyllet negocimi i kontratës.
Një garë të ngjashme autoritetet shqiptare hapën dhe në vitin 2018, për ndërtimin e një parku fotovoltaik në Akërni të Vlorës, me një kapacitet gjenerues të instaluar 50 MË dhe ndërtimin e kapaciteteve të tjera shtesë prej 50 MW (100 MW në total), të cilat do të ishin lirisht të tregtueshme në tregun e energjisë. Më 11 nëntor ministria e e Infrastrukturës dhe Energjisë bëri të ditur “përfundimin me sukses të procedurës të hapur konkuruese për përzgjedhjen e ofertuesit”, siç saktësonte njoftimi zyrtar.
Nga 6 kompani që kishin paraqitur ofertat në fazën finale, u kualifikuan 3 ofertues, ku sipas procesit të vlerësimit, oferta që u vlerësua me më shumë pikë “si kombinim i besueshmërisë teknike, financiare, eksperiencës së ngjashme, çmimit dhe kapaciteteve shtesë të instaluara, ishte oferta e paraqitur nga bashkimi i shoqërive India Poëer Corporation ltd e rregjistruar në Indi, Mininig Resources FZE, e rregjistruar në Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Midami Limited, e rregjistruar në Hong Kong”.
Konsorciumi fitues la pas kompani ndërkombëtare dhe me emër në tregun botëror të energjisë. Por ministria shpjegoi në atë kohë se “kompania lider e konsorciumit India Poëer Coporation LTd, është një nga kompanitë më të mëdha energjitike të Indisë, me eksperiencë 100 vjeçare, me kapacitete të instaluara prej 1500 MË, që përfshin kapacitetet të prodhimit të energjise termike, erës dhe energji diellore dhe e zotëruar nga Grupi Kanoria Foundation, një konglomerat ekonomik indian me një portofol asetesh prej 15 Miliardë USD, duke krijuar besueshmërine e nevojshme për përmbushjen e këtij projekti”. Ndërkohë për dy partnerët e tjerë ishte e pamundur që të gjeje informacion, se çfarë ato përfaqësonin.
Në fakt, nga momenti i shpalljes së fituesit, për këtë proces nuk u dëgjua më asgjë. Mësohet se ministria firmosi dhe kontratën me koncorcumin Indian, por ndërsa ka kaluar më shumë se 1 vit, projekti as që ka nisur të zbatohet, dhe fati i tij mbetet tërësisht i paqartë.